şiir-arzu söylemez

 

Bir kadının eksik alışkanlıklarından dökülüyor zaman
sırça hüzünler, saklı yol hikayeleri
bulutlara çizilen haritalarda biten masal
sesime dağılan yağmuru topluyorum
gecenin yanlış yerinden başlıyor şarkılar

ayaz sürüyor kirpiklerine şehrin kırık saçakları
ne zaman yüzüne baksam bir uçurum açılıyor
bağırıyorum sesine çarpıp geri dönüyor sesim
bilmiyorum en çok hangi iklime yakıştığımı
göçebe bir yanılgıyım kimse beni konuşmuyor

beklemekle bitiyor gitmek diye başladığım her şey
öyle yenik bir hikaye, imlası bozuk bir aşk
anımsadıkça siliniyor yüzler, bir ünlem yalnızlık
gereklilik kipinde sürüyor hayat
aslından daha anlamlı duruyor gölge

anlamıyorum
bir 
gelincik kaç rüzgar sığdırır ömrüne...

Arzu SÖYLEMEZ

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !